از راه دور تو را می پرستم ای قبله امید من...

از راه دور به تو عشق می ورزم تا دیگر این فاصله ها را احساس نکنی...

از راه دور درود دل خود را به تو می گویم ...

و تو را در آغوش محبت  خودم میفشارم...

آری از همین راه دور نیز می توان دست در دستانم بگذاری...

و با هم قدم بزنیم...

به خواب عاشقی می روم تا این رویا برایم زنده شود...

خاطره هایمان را همیشه در ذهنم مرور میکنم و هیچ وقت نمی گذارم خاطره های لحظه دیدارمان از ذهنم دور شود...

این فاصله را محبت و عشقم از بین می برم و کاری می کنم همیشه احساسش کنی در کنار منی...

و این است برایم یک خواب عاشقانه

خواب نگاه به چشمان هم، خواب با هم بودنمان

آری و این است یک فاصله عاشقانه...

عاشق باش چون این راه مقدس است و پایان راه شیرین تر از گذشته است....

ای تنها بهانه برای زنده بودنم، نفس کشیدنم

ای امید و آرزوهای من، دنیای من

ای فصل بهارم،باور بکنی...باور نکنی

                                                                                 دوستت دارم...

 شکایت از دلم دارم،متهمه به عاشقی
 دلی که پر کشید و رفت اما هنوز تو عاشقی

 این دل زندونی من،مجرم بند اوله
 چی بگم؟! از کجا بگم؟! فقط شکلات و گله

 یکی بود یکی نبود، زیر گنبد کبود
 هیچ کسی همدم دل، تنها و بی کسم نبود

 سفرت درد کمی نیست واسه دلم، می دونی
 راستی باورم نمی شه تو میری و نمی مونی

 ریشه بستی تو تموم لحظه های بی قراریم
 دلت از سنگه که میخوای دلمو تنها بذاری

 تو آخرین نگاه تو من دیگه پیدا نبودم
 کی جای من بود تو چشمات؟!! هیچ وقت اینو نفهمیدم

 نذار که بین من و تو هرچی بوده خاطره شه  
 تو بری و من بمونم، قصه ما تموم بشه

 یه عهدی بود میون ما، اما حالا یه خاطره ست
 از تو فقط مونده برام یه خاطره، همین و بس

 خودت نگفتی که می ری اما نگاهت رفتنی بود
 هرچی می گفتم که نرو،بهونه هات تکراری بود

 هرجا می رم یاد چشات تو قاب چشمای منه
 صدات میاد اما خودت نیستی دلم پر از غمه

 دیگه دلت که اینجا نیست، یادت ولی پیش منه
 تو نیستی و شب گریه و در به دری کار منه

 نذار که دیوونه بشم، نذار از عشقت بسوزم
 بارون چشمام می باره از دوری تو هنوزم

 اگه صدامو می شنوی بدون یکی دوستت داره
 یکی که چشماش ابریه، نیستی و بارون می باره

 اگه صدامو می شنوی بدون یکی منتظره
 یکی برای دیدنت نشسته پشت پنجره

  به خیالم که تو دنیا،واسه تو عزیز ترینم
 آسمون ها زیر پامه اگه با تو رو زمینم 

 به خیالم که تو با من یه همیشه آشنایی
 به خیالم که تو با من دیگه از همه جدایی

 من هنوزم نگرانم که تو حرفامو ندونی
 این دیگه یه التماسه من میخوام بیای بمونی 

 من و تو چه بی کسیم، وقتی تکیه مون به باده
 بد و خوب زندگی، منو دست گریه داره

 ای عزیز هم قبیله، با تو از یه سرزمینم
 تا به فردای دوباره، با تو هم قسم ترینم

 من هنوزم نگرانم که تو حرفامو ندونی
 این دیگه یه التماسه من میخوام بیای بمونی 

 بد و خوبمون یکی، دست تو تو دست من بود
 خواهش هر نفسم، با تو هم صدا شدن بود

 با تو هم قصه دردم، هم صدا تر از همیشه
 دو تا همخون قدیمی، از یه خاکیم و یه ریشه

 من هنوزم نگرانم که تو حرفامو ندونی
 این دیگه یه التماسه من میخوام بیای بمونی 

  نـــــــازد بــه خـــودش خـــدا کـــه حــیــــدر دارد 
  دریــــــــــای فـضـــالـی مــطـهــــــــــــــــــــر دارد 

  همتای علـــــــــــــی نخــــــــــــواهد آمد والله 
  صد بار اگر کعــــــــــــــــبه تــــــــــــــرک بردارد 

میلاد پر برکت مولای متقیان بر شما و خانواده گرامیتان مبارک باد

گل خشکی لای دفتر،اشکی گوشه  ی چشامه 
عکس تو گوشه تاقچه، این همه خاطره هامه!

یه دلم پر از گلایه،با یه شمع نیمه سوخته
دوتا چشم پر حسرت، دیده به گوشه ای دوخته

یه اتاق سرد و تاریک، یه گل خشک و یه نامه
تو دلم آوار اندوه،اشک هنوز توی چشامه

ندونستی شاخه گل ها تو رو یاد من می اره
درد و دل،با قاب عکست منو تنها نمی ذاره

عکست رو  ازم گرفتی،دیگه امیدی ندارم
یادمه می گفتی هرگز، تو رو تنها نمی ذارم

نشونی ازت ندارم،اما دنبالت می گردم
بغض وجودمو گرفته، باورم کن، پر دردم

حالا دیگه گل خشکت، از تو تنها یادگاره  
منتظر به راهت می مونم تا تو برگردی دوباره

دیگه هر شب توی خوابم چشمای تو رو میبینم
آرزومه تو رو یک بار توی بیداری ببینم

بیای باز دوباره پیشم، دیگه از دوری نسوزم
تو رفتی، تا بی نهایت چشم به راهتم هنوزم

می روم خسته و افسرده و زار
سوی منزلگه ویرانه خویش

به خدا می برم از شهر شما
دل شوریده و دیوانه خویش

می برم تا که در آن نقطه دورشستشویش دهم از رنگ گناه

شستشویش دهم از لکه عشق
زین همه خواهش بی جا و تباه

می برم تا ز تو دورش سازم
ز تو ای جلوه امید محال

می برم زنده به گورش سازم
تا از این پس نکند یاد وصال

ناله می لرزد، می رقصد اشک
آه، بگذار که بگریزم من

از تو ای چشمه جوشان گناه
شاید آن به که بپرهیزم من

به خدا غنچه شادی بودم
دست عشق آمد و از شاخم چید

شعله آه شدم، صد افسوس
که لبم باز بر آن لب نرسید

عاقبت بند سفر پایم بست
می روم خنده به لب، خونین دل

می روم از دل من دست بدار
ای امید عبث بی حاصل 

 قسمت نشد ببینمت، خدانگهداری کنم

 فرصت نشد بمون و، از تو نگهداری کنم

 گفتم اگه ببینمت، دل کندن هم سخته برام

 اگه یه وقت بگی نرو، رفتن پر از درد برام

 گفتم صداتو نشنوم، ندیده از پیشت برم

 پشت سرم زاری نکن، چیکار کنم،  مسافرم

 من می رم ولی باز تو بدون، همیشه

 یاد تو از خاطر من، فراموش نمی شه

 گل من، خوب می دونی بی تک و تنهام

 عزیزم؛ اگه تو نباشی می میرم

 نامه رو تا تهش بخون، گریه نکن، طاقت بیار

 نامه رو خط خطی نکن، دو جمله هم دووم بیار

 باور نکن یه بی وفام، نامه می ذارم و می رم

 نه، قسمت زندگیم اینه، به کی بگم مسافرم؟!

 سهم من از تو دوریه، تو لحظه های بی کسیم

 قشنگی قسمت ماست، که ما به هم نمی رسیم

این پست حذف شد